دیار کورد (کرد،هنر،فرهنگ)

روشنفکر کسی است که برای"اندیشه وفکر زندگی میکند و دلبستگی او به زندگی فکری شباهت

 بسیاری به دلبستگی مذهبی دارد."

با توجه به تعاریف بالا مطالب را در چند مورد خلاصه می کنیم:

1-الف) باید گفت که دیدگاه روشنفکران در کل دارای دو بعد است:1-آزادی خواهی  2-عدالت خواهی

ب) خصوصیات روشنفکران عبارتند از:1-عقل گرایی ۲–نوگرایی3-برابری خواهی ۴-آزادی خواهی

ج) خاستگاه روشنفکران عبارتند از:

ایدوئولوژی: اغلب روشنفکران در مکاتب فکری یا ایدوئولوژی های مختلف، پرورش یافته و

 ظاهر میشوند ولی روشنفکر به معنای واقعی امروزه نباید متعلق و وابسته به یک چارچوب

 ایدوئولوژی باشد.

طبقه:غالباً خاستگاه طبقاتی روشنفکران، متوسط سازی جامعه از لحاظ طبقاتی است به همین علت

آنها همیشه مخالف طبقه بالا و پشتیبان طبقه پایین هستند تا نابرابری های طبقاتی را از میان برداشته

 و جامعه را از لحاظ طبقاتی یکسان یا طبقه متوسط را را به حداکثر برسانند.چون می دانند

که استقرار دموکراسی در جامعه ای میسر است که درصد بالایی آن را طبقه متوسط تشکیل می دهد.

حوزه علمی:از لحاظ خاستگاه حوزه علمی،اغلب محققین معتقدند که روشنفکران در عمل از

 دانشگاه و مراکز علمی برخاسته اند.چون خیلی کمتر در قید و بند چارچوب های سیاسی،دینی ویا

 اداری هستند ودر نقد جامعه وسنت های موجود،تواناتر هستند.بعضی معتقدند که روحانیون و

 نظامیان و بسیاری از اداری ها نمی توانند روشنفکر باشند چون در قید وبند یک سری اصول و

قوائد موجود در حوزه کاری خود می باشند که اجازه انتقاد،نسبت به اصول و ارزش های آن جامعه

یا سیستم را به آنها نمی دهد.

حال ،مبحث دوم نیز روشن شد و به پاسخ سئوال اصلی می پردازیم.متاسفانه ملت کُرد به این علت که

 هیچ وقت دارای یک حکومت مستقل نبوده است تا آن حکومت در جهت پیشبرد فرهنگ جامعه مانند

 تمامی جوامع دیگر اقدام نماید وبه تقویت پایه های علمی وفکری جامعه با استفاده از افکار و اندیشه

 نخبگان وعلمای خود بپردازد،هیچ وقت نتوانسته است پا به پای جوامع مشابه خود در هیچ زمینه ای

 پیش برود.این ملت چون همیشه اسیر پنجه حکومت های مستبد و دیکتاتوربوده تمام تلاش این

 حکومت های جابر نیز بر کشتار وسرکوب مردمان این سرزمین اشغال شده،از هر راه ممکن

 استوار بوده است.این مردمان فقط مجال این را داشته اند که برای محافظت از جان و مال خود و

 حراست از آرمان ها و اهداف ملی خود دست به مبارزه و مقاومت در برابر متجاوزین بزنند و این

جنگ تحمیل شده نتیجه ای جز خرابی،کشتار و عقب مانگی برای آنها و طرف مقابل نداشته است.

همین پدیده ها باعث شده اند حتی نخبگان و عالمان اجتماعی ما نیز نتوانند یک مسیر مستقیم برای

 پیشبرد مطالعات و تحقیقات خود در نظر بگیرند یا به تشکیل انجمن ها و اتحادیه هایی دست بزنند

 که در آنجا جمع شوند وبتوانند نظرات و اندیشه و افکار خود را جهت داده و برای پیش بردن جامعه

 به سوی آگاهی و مدنیت به کار گیرند.پس این مشکلات باعث شده اند که هیچ وقت یک جنبش مستقل

 روشنفکری در جامعه کردستان ظهور نکند.ولی جریانات روشنفکری کم وبیش در گوشه و کنار

 بخش های کردستان پیدا شده اند و توانسته اند روی جامعه دوره خود تاثیراتی داشته باشند که مطابق

 با شرایط زمانی و مکانی آن وقت بوده است.اما این جریان ها نتوانست منجر به تشکیل یک جنبش

 روشنفکری قوی شود.حال به بررسی پیدایش جریانات روشنفکری می پردازیم.