متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

ماده 1: تمام افراد بشرآزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند.

همه دارای عقل ووجدان می باشند وباید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند

ماده 2: هر کس می تواند بدون هیچ گونه تمایز،خصوصا از حیث

 نژاد،رنگ،جنس،زبان،مذهب،عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر و همچنین ملیت،

وضع اجتماعی،ثروت،ولادت یا هر موقعیت دیگر،از تمام حقوق و کلیه آزادی هایی

 که در اعلامیه حاضر ذکر شده است،بهره مند گردد.به علاوه هیچ تبعیضی به عمل

 نخواهد آمد که مبتنی بر وضع سیاسی،اداری و قضایی یا بین المللی کشور یا

سرزمینی باشد که شخص به آن تعلق دارد.کواه این کشور مستقل،تحت قیمومیت

 یا غیر خودمختاربوده یا حاکمیت آن به شکل محدودی شده باشد.

ماده 3: هر کس حق زندگی،آزادی وامنیت شخصی دارد.

ماده 4: احدی را نمی توان در بردگی نگه داشت و داد وستد بردگان به هر شکلی

 که باشد ممنوع است.

ماده 5: احدی را نمی توان تحت شکنجه یا مجازات یارفتاری قرار داد که ظالمانه

 ویا بر خلاف انسانیت وشئون بشری یا موهن باشد.

ماده 6: هر کسی حق دارد که شخصیت حقوق در همه جا به عنوان یک انسان در

 مقابل قانون شناخته شود.

ماده 7: همه در برابر قانون مساوی،هستند و حق دارند بدون تبعیض و بالسویه از

 حمایت قانون برخوردار شوند همه حق دارند در مقابل هر تبعیضی که ناقض

اعلامیه حاضر باشد وبر علیه هر تحریکی که برای چنین تبعیضی به عمل آید

 به طور تساوی از حمایت قانون بهره مند شوند.

ماده 8: در برابر اعمالی که حقوق اساسی فرد را مورد تجاوز قرار بدهد و آن حقوق

 به وسیله قانون اساسی یا قانون دیگری برای او شناخته شده باشد،هر کسی حق

 رجوع به محاکم ملی صالحه دارد.

ماده 9:احدی را نمی توان خود سرانه توقیف،حبس یا تبعید نمود.

ماده 10:هر کسی بامساوات کامل حق دارد که دعوایش به وسیله دادگاه مساوی و

 بیطرفی،منصفانه و علنا رسیدگی بشود و چنین دادگاهی در باره حقوق والزامات

 او یاهر اتهام جزایی که به او توجه پیدا کرده باشند،اتخاذ تصمیم بنماید.

ماده 11: الف)هر کس به بزه کاری متهم شده باشد بی گناه محسوب خواهد شد تا

 وقتی که در جریان یک دعوای عمومی که در آن کلیه تضمین های لازم برای

 دفاع از او تامین شده باشد،تقصیر او قانونا محرز گردد.

ب)هیچ کس برای انجام یا عدم انجام عملی که موقع ارتکاب،آن عمل به موجب

حقوق ملی یا بینالمللی جرم شناخته نمی شده است محکوم نخواهد شد.به همین

طریق هیچ مجازاتی شدیدتر از آنچه که در موقع ارتکاب جرم بدان تعلق می گرفت

 در باره احدی اعمال نخواهد شد.

ماده 12: احدی در زندگی خصوصی،امور خانوادگی،اقامتگاه یا مکاتبات خود نباید

 مورد مداخله های خودسرانه واقع شود وشرافت واسم ورسمش نبایدمورد حمله قرا

ر گیرد.هر کس حق دارد که در مقابل این گونه مداخلات و حملات،مورد حمایت

قانون قرار گیرد.

ماده 13: الف)هر کس حق دارد که در که در داخل هر کشوری آزادانه عبور ومرور

 کند ومحل اقامت خود را انتخاب نماید.

ب) هر کسی حق دارد هر کشوری و از جمله کشور خود را ترک کند یا به کشور

 خود باز گردد.

ماده 14: الف)هر کس حق دارد در برابر تعقیب؛شکنجه و آزار،پناهگاهی جستجو

 کند ودر کشور هایی دیگر پناه اختیار کند.

ب) در موردی که تعقیب واقعا مبتنی به جرم عمومی و غیر سیاسی و رفتار هایی

 مخالف با اصول و مقاصد ملل متحد باشد،نمی توان از این حق استفاده نمود.

ماده 15: الف) هر کس حق دارد،که  دارای تابعیت باشد.

ب) احدی را نمی توان خود سرانه از تابعیت خود یا ازحق تغییر تابعیت محروم کرد

ماده 16: الف) هرزن ومرد بالغی حق دارند بدون هیچ محدودیت از نظر نژاد،ملیت،

تابعیت یا مذهب با همدیگر زناشویی و هنگام انحلال آن،زن و شوهر در کلیه امور

 مربوط به ازدواج دارای حقوق مساوی می باشند.

ب) ازدواج باید با رضایت کامل و آزادانه زن ومرد واقع شود.

پ) خانواده رکن طبیعی و اساسی اجتماع است وحق دارد از حمایت جامعه ودولت

 بهره مند شود.

ماده 17: الف) هر شخص،منفرداَ یا به طور اجتماعی حق مالکیت دارد.

ب) احدی را نمی توان خود سرانه از حق مالکیت محروم نمود.

ماده 18: هر کس حق دارد از آزادی فکر،وجدان ومذهب بهره مند شود.این حق

متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده وایمان می باشد ونیز شامل تعلیمات مذهبی و

 اجرای مراسم دینی است.هر کس می تواند از این حقوق با مجتمعاَ به طور

 خصوصی یا به طور عمومی برخوردار باشد.

ماده 19: هر کس حق آزادی عقیده وبیان دارد و حق مزبور شامل آن است که از

 داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار ودر

اخذ و انتشار آن،به تمام وسایل ممکن وبدون ملاحضات مرزی،آزاد باشد.

ماده 20:الف) هر کس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیت های مسالمت آمیز تشکیل

 دهد.

ب)هیچ کس را نمی توان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد.

ماده 21: الف) هر کس حق دارد که در اداره امور عمومی کشور خود،خواه مستقیماَ

 وخواه با وساطت نمایندگانی که آزادانه انتخاب شده باشد شرکت جوید.

ب) هر کس حق دارد با تساوی شرایط،به مشاغل عمومی کشور خود نایل آید.

پ) اساس و منشا قدرت حکومت ،اراده مردم است.این اراده باید به وسیله انتخاباتی

 ابراز گردد که از روی صداقت و به طور ادواری،صورت پذیرد.انتخابات باید

عمومی وبا رعایت مساوات باشد و با رای مخفی یل طریق های نظیرآن انجام گیرد

 که آزادی رای را تامین نماید.

ماده22: هر کس به عنوان عضو اجتماع،حق امنیت اجتماعی دارد ومجاز است به

 وسیله مساعی ملی وهمکاری بین المللی،حقوق اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی خود

 را که لازمه مقام و نمو آزادانه شخصیت اوست با رعایت تشکیلات ومنابع هر

 کشور به دست آورد.

ماده 23: الف) هر کس حق دارد کار کند،کار خود را آزادانه انتخاب نماید،شرایط

 منصفانه ورضایت بخشی برای کار خواستار باشد ودر مقابل بیکاری مورد حمایت

قرار گیرد.

ب) همه حق دارند که بون هیچ تبعیضی در مقابل کار مساوی ،اجرت مساوی دریافت

 نمایند.

پ) هر کس که کار میکند به مزد منصفانه و رضایت بخشی ذیحق می شود که

 زندگی او و خانواده اش را موافق شئون انسانی تامین کند وآن را در صورت لزوم

 با هر نوع وسایل دیگر حمایت اجتماعی،تکمیل نماید.

ت) هر کس حق دارد که برای دفاع از منافع خود با دیگرن اتحادیه تشکیل دهد ودر

 اتحادیه ها نیز شرکت کند.

ماده 24: هر کس حق استراحت و فراغت و تفریح دارد و به خصوص به محدودیت

 معقول ساعات کار و مرخصی های ادواری،با اخذ حقوق،ذیحق می باشد.

ماده 25: الف) هر کس حق دارد که سطح زندگی او،سلامتی و رفاه خود خود و

خانواده اش را از حیث خوراک و مسکن و مراقبت های طبی و خدمات لازم

اجتماعی تامین کند وهمچنین حق دارد که در مواقع بیکاری،بیماری،نقص اعضا،

 بیوگی،پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان،وسایل امرار

 معاش او از بین رفته باشد از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود.

ب) مادران و کودکان حق دارند که از کمک و مراقبت مخصوصی بهره مند شوند.

کودکان چه براثرازدواج و چه بر اثر ازدواج به دنیا آمده باشند،حق دارند که همه از

 یک نوع حمایت اجتماعی برخوردار شوند.